آینده ی پزشکی بازساختی قلب و عروق

قرن ها ، زیست شناسان سمندرهایی را مطالعه کرده اند که می توانند پس از قطع عضو ، اندام های جدید را دوباره رشد دهند. زمانی که سر کرم های پهن بریده می شود یک سر جدید از بدن و یک بدن جدید از سر بریده شده ایجاد می شود. همه گونه ها ، از باکتری ها تا گیاهان و حیوانات ، می توانند تا حدی بازسازی شوند و گفته شده است که بدون بازسازی ، حیاتی وجود نخواهد داشت. در حقیقت ، انسان بسیاری از بافت های خود ، از جمله پوست ، خون ، کبد و مخاط روده را معمولا ، به طور کارآمد و اغلب به طور کامل بازسازی می کند. ماهیچه های اسکلتی به طرز قابل توجهی بازسازی می شوند. هر بار که ماهیچه ای را تحت فشار قرار می دهیم ، سلول های بنیادی عضلانی ، آسیب دیدگی را ترمیم می کنند و این جزء اصلی تنظیم کننده مربوط به تمرینات ورزشی است. اما به نظر می رسد قلب انسان بالغ از توانایی کمی در بازسازی ماهیچه های اسکلتی برخوردار است. چالش این محدودیت ، اشتیاق قابل توجهی را در استفاده از انواع مختلف سلول های بنیادی برای ترمیم قلب آسیب دیده انسان ایجاد کرده است. ما این تلاش اساسی را در درمان سلول های قلبی انسان بررسی نمی کنیم ، زیرا نظرات متخصصان اخیراً منتشر شده است. در اینجا ، ما سعی می کنیم با تمرکز بر پزشکی قلب و عروق پیش بینی کنیم که زیست شناسی بازساختی و رشته بوجود آمده از آن ، پزشکی بازساختی ، در آینده ما را به کجا خواهد برد. زیست شناسی بازساختی تعاریف بسیاری دارد ، اما ساده ترین آن مطالعه چگونگی جایگزینی بافت های از دست رفته یا آسیب دیده موجودات زنده با بافت جدید است. ما در حال وارد شدن به عصری هستیم که زیست شناسی بازساختی از داستان علمی تخیلی به علم تبدیل می شود و کاربردهای پزشکی بازساختی بطور واقع بینانه در حال ظهور است. این تغییر مبتنی بر درک وسیع تر و بنیادی تری از زیست شناسی سلولی است و این دیدگاه جدید پایه ای برای ترمیم بالقوه اندام هایی است که قبلاً از نظر بازسازی یا حتی ترمیم اندک ناتوان تلقی می شدند. انفجار علاقه به بازسازی قلب های بیمار شده و سایر اندام ها با پیشرفت در بسیاری از زمینه ها از جمله فناوری نانو ، ژنتیک ، تصویربرداری و سایر زمینه ها تقویت شده است. اما ، در مرکز این جنبش بازسازی جدید پیشرفت های اخیر در زمینه شناخت زیست شناسی سلول های بنیادی قرار دارد.

منبع :

.Lee, R. T., & Walsh, K. (2016). The future of cardiovascular regenerative medicine. Circulation, 133(25), 2618-2625

درباره‌ی علی معتمدی مایوان

دانشجوی کارشناسی زیست شناسی سلولی و مولکولی

همچنین ببینید

تزریق صبحگاهی واکسن سینوفارم دو برابر موثرتر خواهد بود

در مطالعه اخیر در Cell Research ، ژانگ و همکارانش پاسخ ایمنی شناسی را در …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *